Cando me aburro dame por debuxar. Pode ser herdanza xenética ou por observación, de pequena os meus tíos andaban a todas horas co lapis na man.
Pero hai algo que me aturde dos meus debuxos, so son capaz de debuxar ollos tristes, sexa cal sexa a expresión da súa faciana doto ás miñas creacións de pesadume e fracaso con algo tan significativo coma os ollos.
Pode que sexa cuestión técnica ou cuestión sensitiva. A quen visito a un profesor de debuxo ou a un psicologo? jajaja 8)